Het uitzicht 's ochtends is heerlijk. De geur van de ontelbare barbeques is uit de lucht en heeft plaats gemaakt voor een zilte zeelucht.
Rare jongens, die Hollanders. Waarom een bungalowpark in Zeeland een verfranste naam moet krijgen mag Joost weten.
Dochterlief doet aan dansen.
Dat resulteerde vandaag in een dans happening waar volgens de organisatie een 300 dansers aan mee deden. Wat een massa kids op de dansvloer.
Waar is de tijd dat Sarah haar eerste pogingen deed om op de maat rond te springen. Er is veel veranderd sedertdien.
Ze zag er beeldig uit in haar jaren zeventig bredepijpen danskostuum. Spijtig was ze haar flashy bril vergeten achter de coulissen, maar goed, vanavond is er nog een optreden en dan kan de bril wel op.
Ik denk dat de aanwezige bomma's en bompa's ook wel trots waren op hun kleinspruiten.
In ieder geval had de organisatie kost nog moeite gespaard om er een succes van te maken. Lichtshow, rook, alles was er bij.
Het moet voor de kinderen een heel aparte ervaring geweest zijn, hun eerste grote optreden.
Ze zag er beeldig uit in haar jaren zeventig bredepijpen danskostuum. Spijtig was ze haar flashy bril vergeten achter de coulissen, maar goed, vanavond is er nog een optreden en dan kan de bril wel op.
Ik denk dat de aanwezige bomma's en bompa's ook wel trots waren op hun kleinspruiten.
In ieder geval had de organisatie kost nog moeite gespaard om er een succes van te maken. Lichtshow, rook, alles was er bij.
Het moet voor de kinderen een heel aparte ervaring geweest zijn, hun eerste grote optreden.
Kostuums wisselen, wachten op hun beurt, de spanning en sensatie.....
Het was plezant in Bobbejaanland.
Sinds ze bij het KNMI 10 dagen op voorhand kunnen voorspellen klopt er niks meer. Zondag zou het hagelen, regenen, vriezen, een orkaan windkracht ik weet niet hoeveel, enfin, alles behalve zonneschijn.
We hebben bijgod de laatste maanden niet zoveel meer zon gezien als vandaag.
Gelukkig dat het niet vroor en pijpenstelen regende of eierbollen hagelde, toch zijn we een paar keer goed nat geweest.
Niet moeilijk in die rare waterparcours. Op het eerst zicht lijkt het of het perfect mogelijk is om droog uit die situatie te raken. Een eerste keer lukt dat, maar een tweede keer is wat te veel met het lot spelen.
Bootjes of schuiten die wat ronddraaien en al eens in een versnellingske sukkelen zijn onschuldig, buiten een natte kont is de schade beperkt.
Een mens raakt er wat overmoedig van.
Een vlot dat ineens onder het water wegduikt is een onvoorspelbaar voertuig aangaande droog op het water dobberen.
Dat hebben we aan de lijve mogen ondervinden. Zeikesnat waren we allemaal. En het was wel zonnig, maar de temperatuur was nu niet echt bijzonder hoog.
Helemaal verkleumd zijn we uit dat bootje gekropen.
Gelukkig er geen volk in de WC's was. De handdrogers stonden op maximaal en lekker warm. Ik ben nog nooit zolang op de WC gebleven als vandaag. Ook Eva had ontdekt hoe ze haar broek kon drogen. Mister Bean was er niets tegen.
Al een geluk dat ik een lieve en begripsvolle vrouw heb.
Rijstpap! En straks ga ik mij een potteken eten met bruine suiker, wacht maar.
Het is ne ferme, den Luc.
Een mens waterachtig maken met versgemaakte vanillepap en muizestrontjes. Het moest verboden worden, daar zo openlijk mee te koop lopen. Het is een vorm van culinair exhibitionisme dat slechts beperkt om mee te lachen is.
Dat was schrikken. Blijkt onze jongste opgegeten te zijn door een tijger. Na enig twijfelwerk heb ik dan maar besloten om dit junglebeest in de plaats mee te nemen.
Zou het Eva opvallen?
Vandaag een collega een laatste groet gebracht.
Een jongeman van in de dertig en papa van drie kindjes. Hij is er uit gestapt.
Ik ben gestopt met te proberen het te snappen en hou me vast aan een gebedje dat ik enkele jaren geleden leerde kennen, en nu weer wat beter begrijp.
God,
Geef me kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
Geef me moed om te veranderen wat ik wel kan veranderen,
En geef me de wijsheid om het verschil tussen deze twee te zien.
Een jongeman van in de dertig en papa van drie kindjes. Hij is er uit gestapt.
Ik ben gestopt met te proberen het te snappen en hou me vast aan een gebedje dat ik enkele jaren geleden leerde kennen, en nu weer wat beter begrijp.
God,
Geef me kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
Geef me moed om te veranderen wat ik wel kan veranderen,
En geef me de wijsheid om het verschil tussen deze twee te zien.
Stoofvlees met frieten, Vlaamser kan het niet. Enfin,het is te zeggen. In Gent gaat men Gentse waterzooi boven stoofvlees plaatsen, maar dat is mijn schuld niet.
Neenee, stoofvlees, tjongejonge dat is lekker.
Het is niet moeilijk om goed stoofvlees te maken, de truk zit'm in de naam zelf, namelijk 'stoof'.
Stoofvlees wordt in een stoof gemaakt, maar wie heeft er nu nog een stoof. Tegenwoordig zijn de bomma's met een stoof dun gezaaid. Maar gelukkig gaat het ook met een goeie oven.
Hoe pak je dat aan, stoofvlees maken. Hoe een ander dat doet weet ik niet en vind ik ook niet boeiend, maar ik doe het als volgt.
Ik maak meestal een twee kilo stoofvlees klaar. Gewoon rundsvlees van mindere kwaliteit in blokjes gesneden. Carbonaden zeggen ze in Nederland, maar dat moeten ze daar weten. Die vleesblokjes bak ik in een panneke terwijl de oven opwarmt naar een 180 graden, of dat teveel is weet ik niet, vraag dat maar aan Dirk Deprins. Als die blokskes bruin zijn vliegen ze in een gietijzeren pot waar een vijftal in ringen gesneden ajuinen in gebruinde toestand vertoeven. Daarop giet ik een scheut palmazijn. Palmazijn omdat ik vind dat dat minder stinkt. Twee flinke blaadjes laurier, wat tijm en drie kruidnagels moeten er ook bij. En een anderhalve liter water. Ook niet te kinderachtig zijn met peper en zout. Effe laten koken en daarbovenop drie flinke sneetjes wit brood helegans ingesmeerd met mosterd. Nog wat laten koken, eens goed roeren en dan in de oven. Daar laat ik dat een uur of zo staan. Wel kijk ik af en toe of er geen vocht bij mag en roer ik eens.
Manoman, en dat met frieten en mayonaise.
Lekker.
Ik voel me een beetje misselijk. Al die chocola.....
Het is soms doodzonde om die figuurtjes te onthoofden. Het lijken wel kunstwerkjes.
Recent Comments
-
Luc said:
[this is good]Ivo,ik denk gewoon terug aan de tekst van Bram Vermeulen: "Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde... read more
on Met het licht uit het zicht -
IvoPhoto said:
Ja inderdaad, Katten zijn net kinders. De voordeur heeft hij één keer open gekregen, nu draaien we ze altijd op... read more
on Katten zijn rare beesten -
Mo said:
[this is good]Haha, hier moet ik óók even op reageren. (is mijn 2e commentje al op je blog). Onze kat, Cleo -... read more
on Katten zijn rare beesten -
Mo said:
Proficiat met je eerste blog! Ziet er leuk uit en wat een mooi paasverhaal heb je hier neergeschreven. Ik wist... read more
on Zo, het is een feit. Mijn eerste blog ooit is aangemaakt.
Ivo,je kan op de foto zien dat er voor jou ook eentje bijstaat(stond). read more
on Pap